لوک بسون کارگردان ، نویسنده و تهیه کننده فرانسوی ، لئون ( حرفه ای ) رو در سال ۱۹۹۴ ساخت و به علاقه مندان جهان سینما عرضه کرد .

فیلمی که از حضور بازیگرانی همچون ژان رنو ، گری اولدمن و ناتالی پورتمن در خودش بهره برده .

این فیلم روایتگر زندگی لئون ( ژان رنو ) یک مهاجر ایتالیاییه که از ۱۹ سالگی به آمریکا مهاجرت کرده و در این کشور به حرفه آدم کشی اشتغال داره !.

در مجتمعی که لئون در اون زندگی میکنه علاوه بر او ، یک دختر بچه ۱۲ ساله به اسم ماتیلدا ( ناتالی پورتمن ) هم به همراه خانوادش زندگی میکنن . پدر ماتیلدا که با یک گروه قاچاقچی متشکل از پلیس های فاسد مبارزه با مواد مخدر همکاری میکنه ، به دلیل نارو زدن ، مورد غضب رئیس گروه ، نورمن استنفیلد ( گری اولدمن ) قرار میگیره و خودش و خانوادش توسط افراد اون کشته میشن .

ماتیلدا که هنگام قتل عام بیرون از خونه بوده فرا میرسه و با دیدن اوضاع به لئون پناه میبره . لئون در ابتدا رغبتی به پذیرفتن و نگهداری از ماتیلدا نداره . اما کم کم علاقه ای میان اونها شکل میگره و ماتیلدا لئون رو ترغیب به انتقام گیری از قاتلان خانوادش میکنه و ....

در اینجا ما با فیلمی روبرو هستیم که واسه شخصیت اول خودش از یک ضد قهرمان ( anti-hero ) استفاده کرده . انسانی تک افتاده و منزوی که به تنهایی زندگی میکنه ، اصول خاص خودشو داره و از اصول معمول زندگی پیروی نمیکنه .

ژان رنو در این فیلم نقش گانگستری رو بازی میکنه که خوی عجیبی داره . در عین بی رحمی ، بسیار معصوم و دل نازکه . نوشیدنی محبوب و همیشگیش شیره ، با عینک دودی و روی مبل می خوابه ، سواد نداره و علاقه عجیبی هم به یک گل داره .

در چنین شرایطی یه دختر بچه به زندگیش وارد میشه و با ارائه عشق به زندگیش معنا می بخشه و اون رو دگرگون میکنه . عشقی که مثل دیگر رفتارهای لئون غریبه و فقط میتونه مختص به خودش باشه !.

بسون در این فیلم تمام اجزاء رو به درستی در کنار هم چیده و از اونها واسه موفقیت فیلمش بهره برده . فیلمنامه کار ، اثری تقریبا بی نقصه و کارگردان موفق شده اجرای خوب و استادانه ای رو ازش به اجرا بزاره .

بازی ها بازیگرها ، خصوصا رنو و پورتمن در اوجه . رنو به خوبی خودش رو با شخصیت لئون هماهنگ کرده و در قالب اون فرو رفته . لئون به نوعی میتونه شاه کلید تمام نقش آفرینی های رنو در تمام سالهای بازیگریش باشه !.

در کنار اینها ، تدوینگر ، فیلم بردار و سازنده موسیقی متن هم ، همگی کارشون رو به خوبی انجام دادن و در جهت فیلم حرکت کردن . اما بدون شک بهترین و موثر ترین کار متعلق به طراح صحنه و لباسه که ، با طراحی های فوق العادش به هویت بخشی شخصیت ها و خصوصا لئون کمک شایانی رو کرده . طراحی شلواری کوتاه که بند شلواری به اون وصله ، به همراه کتی گشاد و کلاهی به سر ، ظاهری کولی وار و شلخته رو به لئون بخشیده و شخصیتش رو به سوی متفاوت بودن با دیگران رهنمون کرده ( در یک نظر خواهی که مجله توتال فیلم در مورد برترین ضد قهرمان های تاریخ سینما انجام داده ، لئون پس از "تراویس بیکل" شخصیت رابرت دنیرو در راننده تاکسی و پیش از "ری دفنس" شخصیت مایکل داگلاس در فیلم سقوط در رده دوم برترین ضد قهرمان ها قرار گرفته ! ).

لوک بسون که چندی پیش آخرین فیلمش ( آرتور / تلفیقی از انیمیشن و حرکت زنده ) رو به نمایش عمومی در آورده ، تا به امروز ۱۰ فیلم بلند سینمایی رو کارگردانی کرده که در چهارتاش از حضور ژان رنو به عنوان بازیگر  بهره برده ( مترو ، آبی بزرگ ، نیکیتا و لئون ).

علاوه بر این ، اون یه دفتر فیلم سازی به اسم اروپا هم داره که به تهیه فیلمهای اکشن ارزان قیمت اشتغال داره . فیلمهایی که خود بسون هم به عنوان نویسنده و هم تهیه کننده در ساخت اونها نقش داره و به دلیل خوش ساختی از فروش بالایی در سطح جهانی برخوردار هستن ( تاکسی ، رها شده ، ترانسپورتر و ... ).

در پایان هم باید به این نکته اشاره کنم که ، چندی پیش در خبرها اومده بود که بسون قصد داره قسمت دوم لئون رو هم بسازه . ناتالی پورتمن هم علاقه مندیش رو به بازی در این فیلم اعلام کرده و احتمال داره که این فیلم در آینده ای نزدیک ساخته بشه .

مطمئناْ این میتونه خبر ناخوشایندی برای تمام علاقه مندان به لئون و لوک بسون باشه !!!.