در جهان سینما فیلمهای بیشماری در طول یک سال ساخته میشن که هر کدوم از جنبه هایی دارای ویژگی هایی خاص خودشون هستن . تعدادی دارای کارگردانی خوب هستن ، بخشی از فیلمنامه و داستان خوبی برخوردارن ، عده ای بازی های در خوری رو در خودشون دارن و عده دیگری هم از نظر جلوه های بصری قابل اعتنا هستن . و البته شمار زیادی از فیلمها هم هیچ نکته و وجهی رو در خود ندارن!.

فیلمی رو که امروز میخوام در موردش حرف بزنم تقریبا همه این ویژگی ها رو در خودش داره .

......................................................................................................................................

درام سیاسی سیریانا در سال ۲۰۰۵ و در طول زمانی ۱۲۶دقیقه ، توسط استیون گیگان نوشته و کارگردانی شده .

جرج کلونی ، مت دیمون ، جفری رایت ، کریس کوپر و ویلیام هارت در این فیلم به ایفای نقش پرداختن و استیون سودربرگ به عنوان تهیه کننده اجرایی با این اثر همکاری داشته .

فیلم از یک داستان پیچیده و تو در تو برخور داره که تماشاچی به راحتی و با یک بار دیدن نمیوته به تمام زوایاش پی ببره . ما در این فیلم با شرکت های بزرگ نفتی ، نقش سیاست مدارهای بزرگ در اداره اونها و توطئه های پشت پرده جهان سیاست آشنا میشیم . اینکه چه جور منافع قدرتمندان و امپریالیست جهانی با سرنوشت خاورمیانه و حکومت هاش در هم تنیده شده و اونها واسه رسیدن به اهدافشون از هیچ عملی فرو گذاری نمی کنن .

استیون گیگان که قبلا در فیلم تحسین شده "قاچاق" ساخته سودربرگ به عنوان نویسنده حضور داشته ، سعی کرده از همون شیوه روایی مورد استفاده در اون اثر ، در فیلم خودش هم بهره ببره . شیوه ای که فیلم و داستان رو به چند قسمت موازی تقسیم میکنه ، پیش میبره و در پایان به هم متصل میکنه .

گیگان که خودش رو به عنوان یک فیلمنامه نویس موفق تثبیت کرده ، در این فیلم هنر کارگردانیش رو هم به رخ کشیده و تونسته به خوبی وجوه افشاگرانه و هیجان انگیز فیلم رو در بیاره و کنار هم بزاره .

اما برگ برنده و نقطه قوت این فیلم (در کنار سایر اجزاء ) بازی خیره کننده و استثنایی جرج کلونی در نقش یک مامور سازمان سیا ست . بازیی که اسکار نقش مکمل مرد سال رو واسش به ارمغان آورد و ستایش همگان رو برانگیخت .

اون موفق میشه به نحو احسن نمایشی رو داشته باشه از مردی که پی برده در تمام طول خدمتش فقط یک وسیله و ابزار صرف بوده و حالا که به بازنشستگی رسیده یک مزاحم بیشتر نیست . کلونی به خوبی از اجزای بدن ، صورتش و خصوصا چشم هاش استفاده میکنه تا تنهایی و درماندگی باب بارنز رو به ما نشون بده . و البته گریم خاص روی چهرش هم ، کمک زیادی رو کرده واسه بهتر در آوردن این نقش .

اگه میخواید شاهد یکی از بهترین نقش آفرینی های سالهای اخیر باشید ، این فیلم رو از دست ندید .