در جهان سینما معمولا دو دسته فیلم وجود دارن . یک دسته فیلمهایی هستن که بعد از دیدن از یاد بیننده میرن و بیشتر جنبه سرگرمی دارن . یک دسته هم فیلمهایی هستن که مخاطب رو با خود درگیر میکنن ، به تفکر در مورد خودشون وامیدارن و بیننده باهاشون زندگی میکنه. فیلمی که امروز میخوام معرفی کنم از دسته دومه و خودم به شخصه خیلی باهاش حال کردم و میکنم .

وسترن بوچ کسیدی و ساندانس کید در سال ۱۹۶۹ توسط جرج روی هیل ساخته شد .

این فیلم که امروزه لقب یک کار کلاسیک رو گرفته از روی داستانی واقعی ساخته شده و دو بازیگر مطرح تاریخ سینما ، پل نیومن و رابرت ردفورد در این اثر به ایفای نقش پرداختن .

بوچ کسیدی ( نیومن ) و ساندانس کید ( ردفورد ) در پی سرقت های متعدد از بانکها و قطارهای یونیون پاسفیک فلایرتوسط افراد هریمن متصدی راه آهن تحت تعقیب قرار میگیرن و به همین دلیل و برای رهایی از دست تعقیب کنندگان به کشور بولیوی فرار میکنن . اما اونجا هم پناهگاه مناسبی برای اونها نیست و با دردسرهای بیشتری مواجه میشن .....

شخصیت هایی که نیومن و فورد اونها رو بازی میکنن انسانهایی ضد قهرمان و خود ویرانگر هستن و این بر خلاف رویه معمول فیلمها است که اکثرا شخصیت هایی قهرمان رو در نقش اول خودشون دارن . اما این مسئله موجب دوری تماشاگر از فیلم نمیشه . بیننده با این شخصیت ها همراه میشه ، همذات پنداری میکنه و به سرنوشتشون حساس میشه . این نکته برای هر فیلمی یک موفقیت و برگ برنده محسوب میشه و داشتن این برگ برنده در این فیلم مرحون سه نکته است .

۱- فیلمنامه ۲- کارگردانی ۳- بازی بازیگران .

فیلمنامه این فیلم که کاریه از ویلیام گلدمن بسیار خوب و حرفه ایه . کارکترها بسیار خوب پرداخت شدن و دیالوگ های جذاب و شیرین نقطه قوت این فیلمنامه است .

کارگردانی روی هیل هم حرفه ای و بی نقصه. کارگردانی که تعدادی فیلم از جمله hawaii ، a little romance ، adjustment ، funny farm peiriod off رو ساخته . اما این فیلم به عنوان بهترین اثرش شناخته میشه.

اما به نظر من بزرگترین علت موفقیت این فیلمو را باید گذاشت به حساب نیومن و ردفورد . دو غول بازیگری ، که با بازی در این فیلم بهش هویت دادن و موفق میشن دوتا از بهترین شمایل های تاریخ سینما رو بسازن . خصوصا پل نیومن که با اون چهره همیشه خندانش و بزله گویی هاش هر بیننده ای رو مجذوب خودش میکنه . بزله گوییی که تا سکانس آخر و لحظه مرگ هم ادامه داره .

 جالبه بدونین که چندی پیش در خبرها بود که این فیلم دوباره قراره بازسازی شه . اونهم با بازی بن افلک مت دیمون !. آیا واقعا میشه تصور کرد که افلک بتونه جای نیومن بازی کنه و دیمون جای ردفورد ؟.

در آخر بد ندیدم که یکی از دیالوگهای فیلم رو در اینجا بیارم . دیالوگی که از طرف دوست مشترک بوچ و ساندانس ادا میشه و تمام ماهیت و حرف فیلم رو در خودش جای داده .

ری : حقش بود میذاشتین مدتها پیش شما رو میکشتن . وقتی که امکانش بود . شاید شما خودتون رو آدمهای مهمی میدونین . ولی شما دوتا یاغی بی اهمیت بیشتر نیستین . من دوست داشتنی تر از تو موجوی ندیدم بوچ و سریع تر از تو بچه . ولی با وجود این شما یاغی های بی اهمیت و ناچیزی هستین . دیگه تموم شد . نمیتونین اینو بفهمین ؟. دوره شما تموم شد . دیگه عمرتون به آخر رسیده . میمیرین .

 فقط کافیه محلشو انتخاب کنید !.