سلام . این اولین نوشته ی منه که به حضورتون می رسه .

سینما در قرن پیش عرضه شد و همه ی نگاه ها رو به خودش معطوف کرد . پدیده ای که توی یک قرن با فراز و فرود های بسیاری روبرو شد اما همچنان به کارش ادامه داد . بسیاری از حکومتها و دولتها اونو وسیله ای قراردادن تا ازطریق اون بتونن تفکرات و دیدگاهای غلطشونو به دیگران القا کنن و سرپوشی بزارن روی عمال نادرستشون . ازحکومت فاشیستی هیتلر تا اتحاد جماهیرشوروی و دولتهای مختلف کاخ سفید و غیره . عده دیگری هم ازاون برای کاسب کاری و درآوردن پول بیشتر به هر قیمتی و استفاده از هر ابزاری برای رسیدن به نیتشون سواستفاده کردن . اما این وسط کسانی هم بودن که به عنوان افراد متعهد وارد این حرفه شدن . وسعی کردن سینمایی رو عرضه کنن که حرفی واسه گفتن داشته باشه و وسیله ای باشه واسه به تفکر واداشتن مخاطب در مورد موضوهای انسانی و بشری . سینمایی که انسان رو به چالش بکشه و در گیر کنه که بیشتر در مورد بعضی موضوعات تحقیق کنه و حدال امکان نظرشو در اون مورد تعقیر بده . و تا حدود بسیاری هم در کارش موفق بود . که از جمله ی اونها میشه به فیلمهایی اشاره کرد که در مورد جنگهای بوسنی و وییتنام ساخته شدن اشاره کرد . که باعث شدن مردم جهان بفهمن چه جنایت ها و کشتارهایی در اطراف جهان به دست حکومتهای مستبد حادس میشه که اونها از اون بی خبرن . البته به دلیل همین افشاگری ها این سینما با بی مهری ها و دست اندازی های بسیاری از سوی حکومتهای فاسد روبرو شد که نمی خواستن مردم دنیا بفهمن اونها چه اعمالی رو به اسم دمکراسی و حقوق بشر انجام میدن . اما این سینما با وجود همه دردسر ها به کارش ادامه داد . وسینماگران مطرح با سرسختی به کارشون که همانا بیدار کردن ملل جهان هست ادامه میدن . در قرن جدید هم سینما با قوت بیشتر و با ابداعات و اختراعات جدید که در این زمینه حاصل میشه به کارش ادامه میده .و البته به امید روزهای بهتر .